آشنا
یادگاری از تو ندارم جز خاطرات خوشت، خاطراتت را خیس و مه آلود مرور میکنم دقیق نمیدانم که چه شد مرا تنها گذاشتی دقیق نمیدانم که چرا قلبم را شکستی عزیز اما این را دقیق میدانم که دیگر تپش قلبم مفهمومی برایم ندارد دقیق نمیدانم که مرا فراموش کردی یا نه دقیق نمیدانم که در بهشت خاطراتت هستم یا در گورستان یادگارت اما این را دقیق میدانم، که تو را هرگز فراموش نخواهم کرد چون من فراموش کارنیستم
وقتی نگاه میکردی میدیدی هیچ گلی در گلستان خاری به پای خود نداشت به جز یک گل که در محاصره خاری بود...مدتی را گل و خار باهم سپری کردن ...اما سرانجام روزی صبر گل به سر آمدو اونم میخواس مثل گلای دیگه اطرافش بدون خار باشه....هر روز با خار دعوا داشت یه خار میگفت مرا تنها بزار از زندگی من برو بیرون اما خار بیچاره که دل داده گل شده بود مقاومتو التماس میکرد که من پا بست تو شدم با خار بودن من مدارا کن اما گل قبول نمیکرد...التماس خار بی فایده بود و گل اورا از خویش راند...خار بیچاره که فکر میکرد با همه نواقصش نگهبان گل بود و تا ابد باقی میماند خسته و دل شکسته خود را به گوشه ای انداخت وهر روز که میگذشت بر بی جانیش افزوده میشد و گل مغرورانه حتی به او نگاه هم نمیکرد...تا اینکه روزی عابری خود خواه که عشق برایش مهم نبودو فقط داشتن برایش مهم بود دست به گل بردو گل بی خار را از جایش کند...گل که اولش خوشحال بود که کسی به اوعلاقه نشان داده شاداب به خار مغرورانه نگاه میکرد اما به عقب برگشتن آن عابر نکشید که گل افسرده و پژمرده و درمانده شد...عابراورا بویی کشیدواورابه زمین انداخت...خار که این صحنه را دید هراسان دل نگران به طرف گل غلتید واورا در آغوش گرفت...گل در حالی که دیگر جان نداشت در آغوش خار خشکید و جانش را به هیچ داد بوی مرگ مرا در نوردید از وقتی مرا راندی از قلبت چشم به آسمان دارم تا پرواز کنم.....دیگر جای من روی زمین بی تو نیست...از وقتی ذوق نفس کشیدن را از من ربودی شوق مرگ مرا نوازش میکند....هر جا نام تو باشد باعث آرام جان من است...هرجا یاد تو باشد مایه آرام رو ح من است...هر جا بویی از تو باشد آنجا مزار من است الهی صد ساله شوی ای عشق عزیز
| Design By : Pars Skin |
